ورزش‌های سه‌گانه یا به اصطلاح تریاتلون از ورزش‌های محبوب المپیکی در بین مردم سراسر جهان است که در حال حاضر ۱۳۷ کشور جهان از جمله ایران به طور رسمی در این رشته ورزشی فعالیت دارند. در ایران ورزش‌های سه‌گانه زیر مجموعه فدراسیون دو و میدانی در سال ۱۳۸۰ فعالیت خود را آغاز کرد.

به گزارش تبریزمن، ورزش‌های سه‌گانه یا به اصطلاح تریاتلون از ورزش‌های محبوب المپیکی در بین مردم سراسر جهان است که در حال حاضر ۱۳۷ کشور جهان از جمله ایران به طور رسمی در این رشته ورزشی فعالیت دارند. در ایران ورزش‌های سه‌گانه زیر مجموعه فدراسیون دو و میدانی در سال ۱۳۸۰ فعالیت خود را آغاز کرد.

در سال ۱۳۸۲ به کنفدراسیون آسیا در کره جنوبی به عنوان انجمن سه‌گانه کشور معرفی و بالاخره در ۲۰ آبان ۱۳۸۵ علی صبور به عنوان رئیس این کنفدراسیون انتخاب شد. در همان سال نیز هیات ورزش‌های سه‌گانه استان‌ها، به ویژه در تبریز آغاز به فعالیت کرد. درباره این رشته ورزشی گفت‌وگویی با فرامرز رنجکش دبیر هیات سه‌گانه استان آذربایجان‌شرقی داشتیم.

تاریخچه مختصری از ورزش‌های سه‌گانه در تبریز و آذربایجان‌شرقی بیان کنید.

این ورزش در سال ۸۵ در تبریز با تعداد محدودی از افراد آغاز به کار کرد. در مدت ۱۰ سال اخیر دبیر هیات ورزش‌های سه‌گانه در استان بوده‌ام. تیم ورزش‌های سه‌گانه افتخارات بسیاری کسب کرده که از جمله آن می‌توان به مقام سوم تیمی در قزاقستان و مقام سوم مسابقات در امارات اشاره کرد. درحال حاضر مشکلات نسبت به قبل کمتر شده است، اما در گذشته نبود دوچرخه حرفه‌ای و مکانی برای تمرین از جمله مشکلاتی بود که در عین سادگی موجب خلل در تمرینات می‌شد. همچنین نبود یار تمرینی و مربی از جمله مشکلاتی بود که با آن مواجه بودیم و در حال حاضر این مشکلات وجود ندارد. درگذشته با هزینه شخصی تمام مقدمات حضوردر مسابقات را انجام می‌دادیم و هفته‌های متوالی در جاده‌ها تنها و تنها فقط به عشق این رشته و کسب مقام و افتخار آفرینی تمرین می‌کردیم.

در حال حاضر چه تفاوت‌هایی با گذشته به وجود آمده است؟

دراختیار داشتن دستگاه‌های حرفه‌ای، مکان‌های تمرینی، یار تمرینی و یا تمرین ورزشکاران جوان در گروه‌های پنج الی ده نفره و نیز وجود مربی از جمله مزیت‌های فعلی است که در هیات ورزش‌های سه‌گانه از وجود آنها برخوردار هستیم. البته در حال حاضر مشکلاتی نیز داریم و ازجمله مشکلات اساسی فراهم نبودن مکان‌های ورزشی لازم برای تمرینات است و نیز تداخل برنامه‌های درسی و ورزشی در میان ورزشکاران سه‌گانه استان که نیازمند برنامه ریزی بیشتر در این موارد هستیم.

همراهی مسئولان ورزشی با ورزش‌های سه‌گانه استان چگونه است؟

با توجه به رشته سه‌گانه که از نامش هم پیداست نیاز است که سه برابر بودجه و وقت صرف این رشته شود، رشته‌های دیگر یک تخصص را دنبال می‌کنند ولی این رشته، ۳ تخصص در ۳ رشته متفاوت را شامل می‌شود.

البته مسئولان به نیازهای این ورزش واقف هستند. به نظر من اگر کمک کارشناسان و مسئولان به خوبی اعمال شود می‌توانیم استعدادیابی کنیم و  ورزشکاران را خوب تمرین داده و در نهایت افراد با استعداد  را به با آمادگی کامل و در حد بسیار مطلوب تحویل تیم ملی دهیم.

از جمله کارهایی که نیاز است مسئولان به آن توجه  داشته باشند افزایش دوچرخه‌های حرفه‌ای و مسیر تمرین و امکانات تمرین شناست که جزو ضرورت‌های این رشته است و باید در حد مطلوب در اختیار ورزشکاران قرار بگیرد این امکانات هست اما خب نمی‌توان گفت در حد مطلوب وجود دارد.

کسانی که دوست دارند وارد این رشته شوند چه خصوصیاتی باید از لحاظ فیزیک بدنی یا توانایی داشته باشند؟

هر رشته اولویت بندی خاص خود را می‌طلبد. ورزشکار باید در تمامی رشته‌ها خود را نشان دهد؛ پس کسی که ابتدا وارد این رشته می‌شود باید در ۳رشته شنا، دو و دوچرخه سواری مهارت در حد متوسط را داشته باشد.

ضمن این که نخستین مدرسه استعدادیابی کشور هم در تبریزمستقر است تا ورزشکاری را از یک رشته وارد رشته دیگر  نکنیم بلکه نسبت به فیزیک و آمادگی بدنی و عضلات و علاقه‌ای که دارند انتخاب را انجام می‌دهیم، پس ابتدا در مدرسه استعدادیابی، فیتنس و استیل فرد انجام و سپس بقیه موارد در اولویت بررسی قرار می‌گیرد.

برنامه‌های آینده این هیات چیست؟

با توجه به استعدادهایی که وجود دارد و نیز حمایت‌هایی که از سوی هیات و نیز والدین انجام می‌شود می‌توان گفت که نه در آینده نزدیک بلکه تا پنج، شش سال آینده ، چشم اندازی روشن در ورزش‌های سه‌گانه استان خواهیم داشت و می‌توانیم به طور قطع جزو برترین‌های المپیک و آسیا باشیم، سخت تمرین می‌کنیم و امیدواریم مسئولان در این زمینه ما را مورد حمایت قرار دهند.


Galaxy S7 - 944 x 150

این خبر را به اشتراک بگذارید :