در ایام تعطیلات نوروز سال ۹۵، با مصاحبه های نوروزی «تبریزمن» همراه شوید…

تبریزمن، سرویس ورزشی: قادر میزبانی اسطوره دوچرخه سواری ایران و آذربایجان شرقی میهمان تحریریه تبریزمن بود تا در خصوص مسائل مختلف ورزش دوچرخه سواری ایران و استان به سوالات خبرنگاران پاسخ دهد.

قادر میزبانی دوچرخه‌سوار تیم ملی ایران و از راه‌یافتگان به المپیک ۲۰۰۸ پکن است. او قهرمان دوچرخه‌سواری جاده بازی های آسیایی ۱۹۹۸ در بانکوک است که از سال ۲۰۰۲ دوچرخه‌سواری جاده را به طور حرفه‌ای آغاز کرده است. میزبانی در تور دوچرخه‌سواری ۲۰۰۵-۲۰۰۶ لانگ کاوی مالزی همراه با تیم جیانت تایوان در میان دوچرخه‌سوران آسیایی موفق به کسب مقام قهرمانی شد.

او همچنین چندین مدال قهرمانی در تور آذربایجان بدست آورده و رکورد دار این تور است. او تا چند ماه پیش عضو تیم دوچرخه‌سواری باشگاه پتروشیمی تبریز بود ولی از این تیم جدا شد و به تازگی به تیم دوچرخه سواری شهرداری تبریز پیوست.

قادر میزبانی حالا ۴۱ ساله است و مثل جوان ۲۰ ساله انرژی و انگیزه دارد و می خواهد در سال جدید افتخارات بزرگی برای دوچرخه سواری ایران و آذربایجان شرقی کسب کند.

در ادامه همراه شوید با گفتگوی جالب و خواندنی تبریزمن با قادر میزبانی، سلطان کوهستان و اسطوره دوچرخه سواری ایران و آذربایجان شرقی:

تبریزمن: خودتان را به صورت مختصر معرفی کنید:

قادر میزبانی هستم، متولد ۱۵ شهریور ۱۳۵۴ در منطقه مارالان تبریز. در دوران کودکی و همچنین در مدرسه ژیمناستیک و دو و میدانی نیز کار می کردم ولی از سال ۱۳۷۰ به صورت جدی وارد رشته دوچرخه سواری شدم و این رشته را دنبال کردم.

nejati (1 of 7)

تبریزمن: چه شد که به این رشته ورزشی آمدید:

من یک دوچرخه کوچکی داشتم که همیشه با آن به مدرسه می رفتم و مثل بیشتر پسربچه ها به دوچرخه سواری علاقه داشتم، تا اینکه در هنرستان وحدت زمانی زمانی که مشغول تحصیل در پایه اول دبیرستان بودم، مسابقه ناحیه ای دوچرخه سواری برگزار شد و من نیز در آن مسابقات شرکت کردم و اول شدم.

در آن مسابقه آقای بهروز رهبر (که خود دارنده مدال در مسابقات آسیایی سال ۵۳ بود) حضور داشت و مرا در رکاب زدن دیده بود که بعد از پایان مسابقه پیشم آمد و مرا تشویق کرد که به این رشته ورزشی بیایم. آقای رهبر انگیزه مرا بیشتر کرد و باعث شد تا من به صورت حرفه ای وارد این رشته شوم.

من توسط آقای رهبر تشویق شدم و به این رشته آمدم.

بعداز این در مسابقات استانی و کشوری رتبه کسب کردم و به تیم ملی جوانان، امید و سپس بزرگسالان دعوت شدم و پله های ترقی را یکی پس از دیگری پیمودم.

در ترکیه، تایوان و مالزی بودم و برای تیم های باشگاهی مختلف رکاب زده ام و سال ها نیز در خدمت تیم پتروشیمی بودم که اخیرا از این تیم جدا شدم و به تیم شهرداری تبریز پیوستم.

nejati (6 of 7)

 

تبریزمن: به چه علتی از تیم پتروشیمی جدا شدید:

پتروشیمی تبریز در سال ۹۴ دچار تغییر تحولاتی شد و مدیرعامل آن تغییر کرد که مدیرعامل جدید باتوجه به کمبود اعتبارات تصمیم گرفت که در سطح حرفه ای تیم داری نکند. کل مسابقات بعداز آمدن ایشان تعطیل شد و امتیازات ما نیز پایین آمد که با برخی از دوچرخه سواران هم تیمی تصمیم گرفتیم با هزینه شخصی در مسابقات مختلف شرکت کنیم و همین کار را نیز کردیم که بعد از آمدن به تبریز به خاطر این کار از طرف پتروشیمی جریمه شدیم.

تغییر تحولات مدیریتی باعث شد تا نتایج خوبی نگیریم و با این حال و با تلاش بچه ها در تور آذربایجان مقام نخست تیمی را کسب کردیم.

تبریزمن: منشا مشکلات تیم پتروشیمی را در چه می دانید:

متاسفانه شرکت پتروشیمی با توجه به مشکلات موجود، سود ده نیست و خوراک اولیه هزینه بر است و شرکتی خصوصی است. برای همین به ورزش توجهی ندارند و نمی خواهند هزینه های اضافی داشته باشند و تصمیم گرفته اند تا از ورزش پتروشیمی حمایت نکنند. مدیرعامل جدید نیز علاقه ای به ورزش ندارد.

زمانی که ما در این تیم بودیم جایگاه اول  آسیا را داشتیم که متاسفانه هم اکنون پتروشیمی جایگاه ۷۰ تا ۷۵ آسیا را دارد.

تبریزمن: حق و حقوق خود را از باشگاه پتروشیمی گرفته اید:

نه خیر. حق و حقوق ما سال ۲۰۱۵ ما تا به امروز پرداخت نشده است و این در حالیست که به بسیاری از مسابقات با هزینه شخصی رفته ایم.

تبریزمن: آیا تبریز مهد دوچرخه سواری کشور است:

بله تبریز مهد دوچرخه سواری کشور است، چراکه در این رشته پیشگام بوده و ظرفیت ها و استعدادهای خوبی در این شهر وجود دارد. بعد از تبریز، تهران پیشگام دوچرخه سواری ایران است.

در سطح جهانی نیز ایتالیا باتوجه به ظرفیت هایی که دارد پیشگام و مهد دوچرخه سواری جهان است.

nejati (3 of 7)

تبریزمن: چه توصیه ای به جوانان علاقه مند به رشته دوچرخه سواری دارید:

دوچرخه سواری در دنیا طرفداران زیادی دارد ولی در کشور ما خوب جا نیفتاده است و باید جوانان آگاهانه رشته های ورزشی را انتخاب کنند. من خودم به شخصه کاملا اتفاقی به دوچرخه سواری آمده ام.

تبریزمن: دوچرخه سواری رشته گرانی است:

نه. دوچرخه های معمولی و خوب برای شرکت در مسابقه به همراه تجهیزات دیگر بین ۱۰ تا ۱۵ میلیون تومان هزینه خواهد داشت.

تبریزمن: تور آذربایجان بعداز اینکه نیمه حرفه ای شد، چگونه بوده است:

امسال سی و یکمین دوره این تور برگزار می شود که من ۲۳ سال در این تور رکاب زده ام. این نوع تور با این کیفیت برای کشورمان که ظرفیت ها و زیرساخت ها و امکانات کمی دارد خیلی خوب و فراتر از انتظار است و من به نوبه خودم از مسئولان امر تشکر می کنم.

برگزار کردن این تور در این حد کار سختی است که مطمئن هستم برگزار کننده های تور بیشتر از حد توانشان کار می کنند. باید همه در حد خودشان کمک کنند تا این تور هرسال بهتر از سال قبل برگزار شود.

تبریزمن: هدفتان بعداز اینکه به شهرداری اضافه شدید، چه بود؟

از اوایل سال ۲۰۱۶ به شهرداری تبریز پیوستم و در مسابقات تایوان مقام سوم تیمی را کسب کردیم. شهرداری تبریز هم اکنون تیم سوم آسیا است و می خواهیم تا پایان سال جاری مقام نخست آسیا را کسب کنیم.

تبریزمن: وضعیت رشته دوچرخه سواری تبریز و آذربایجان شرقی را چه طور می بینید:

پتروشیمی با آن همه سابقه وضعیت خوبی ندارد و باید از این رشته ورزشی که تبریز مهد آن در کشور است، حمایت های بیشتری شود. باید در این رشته استعدادیابی کنیم چراکه ظرفیت های خوبی وجود دارد.

تبریزمن: عملکرد هیئت دوچرخه سواری را چطور ارزیابی می کنید:

هرجا پول و اعتبارات کافی باشد عملکرد خوب خواهد شد. امسال باتوجه به شرایط ویژه و کمبود اعتبارات بسیاری از مسابقات لغو شده ولی با همه این وجود هیئت خوب کار می کند و اجازه نداده اند غیرفعال شود و در آن بسته شود.

تبریزمن: مهترین اتفاق ورزشی تان در سال ۹۴:

پیوستنم از پتروشیمی به شهرداری

تبریزمن: خوش ترین و بدترین خاطره تان در سال ۹۴:

بهترین خاطره من در تور ژاپن اتفاق افتاد و در حالیکه بسیاری از دوچرخه سواران مطرح دنیا حضور داشتند و تیم های درجه یک و دو در این تور شرکت کرده بودند ما موفق شدیم در تیمی مقام اول را کسب کنیم.

بدترین خاطره نیز به تور تایوان برمی گردد که در آنجا دوچرخه سواران در قسمتی از تور به هم برخورد کردند و من هم زمین خوردم و صدمه دیدم. درحالی که می توانستم به راحتی مقام نخست این تور را کسب کنم.

nejati (4 of 7)

تبریزمن: اوقات فراغت خود را چه طور می گذرانید:

اوقات فراغت خاصی ندارم و اگر هم داشته باشم با دو تا پسری که دارم به پارک و تفریح خواهم رفت.

تبریزمن: میزان تحصیلات:

دیپلم. بعداز آن به این خاطر که مشغول ورزش حرفه ای شدم دیگر ممکن نشد تا درس را ادامه دهم.

تبریزمن: چه غذایی را بیشتر از همه دوست دارید:

آبگوشت

تبریزمن: برنامه تان برای سال ۹۵:

می خواهم با تیم شهرداری تبریز موفقیت های جدیدی کسب کنم و این تیم را سازمان دهی کنم و جایگاه نخست آسیا را برای این تیم کسب کنیم.

تبریزمن: بزرگترین آرزویی که داشتید:

زمان ما امکانات کافی وجود نداشت و با آن کمبود امکانات به اینجا رسیدیم که اگر من دهه ۷۰ به دنیا می امدم الان شک نکنید نفر اول تور دو فرانس می شدم.

تبریزمن: یک کلمه در مورد اسامی زیر بگویید:

تبریز: عشق

سیاست: نمی دانم

دوچرخه: زندگی

تلگرام: وسیع

جوان: قدرت

تبریزمن: باتشکر از وقتی که در اختیار ما قرار دادید.


Galaxy S7 - 944 x 150

این خبر را به اشتراک بگذارید :