اکثر شهروندانی که برای گردش و هواخوری به تفرجگاه ایل گؤلی رفته اند حتما نوای زیبای ساز گارمون که توسط یک مرد نابینا به صدا در می آید را شنیده اند.

تبریزمن، سرویس هنری: علی بابازاده ۶۹ ساله با کوله باری از تجربه و بدون دیدن روشنایی دنیا از چنان اعتماد به نفسی برخوردار است که در کمتر کسی می توان دید، او بدون آموزش و تنها با اتکا به علاقه و جدیت خود در وادی هنر از راه نواختن نی و گارمون به کسب روزی حلال می پردازد.

صدای سازش را در یکی از قهوه خانه های شهر تبریز شنیده و کنجکاو شدم تا دقایقی را نزدش سپری نمایم…ابتدا راضی نبود صحبت کند، اما بعد از اینکه ترانه های ساری گلین، آیریلیق و اولماز اولماز را با گارمون نواخته و خودش هم متن آنها را خواند و البته مورد استقبال حضار قرار گرفت گفت:ببیند چقدر پول جمع شده؟ و سپس لبخند راضی کننده ای بر چهره اش ظاهر گردید.

photo_2016-03-02_02-21-50

گفتگو با وی که شمرده و شیرین حرف می زند شاید برایتان جذاب باشد:

چگونه نواختن سازها را یاد گرفتی؟

نواختن نی و گارمون را خودم یاد گرفتم. از کودکی همیشه به نوار گوش می دادم و آرزو داشتم روزی برسد که من هم بتوانم بنوازم و شکر خدا پس از چندین سال توانسته ام با کسب تجارب، این سازها را به صدا درآورده و مردم شهرم را برای دقایقی هر چند کوتاه شاد نمایم.

چرا فقط نی و گارمون؟

چون بقیه یاد گرفتن و نواختن بقیه سازها دشوار است، من که نت نمی دانم. قرار نیست سوال های سخت بپرسی.

به خاطر سرمای هوا به ایل گؤلی نمی روی؟

نه! وضع هوا برایم فرقی ندارد، وقتی دلم می گیرد به آنجا می روم و برای خودم و شهروندان و مسافران می نوازم.

برخورد مردم چگونه است؟

مردم همیشه به من لطف دارند، حتی شنیده ام که فیلم من در آمریکا و اروپا هم موجود است، گردشگرانی که به پارک ایل گؤلی می آیند از نواختن گارمون من فیلمبرداری کرده و با خود به کشورهایشان می برند.

photo_2016-03-02_02-21-33

زندگی چطور می چرخد؟

بسیار سخت به گذران زندگی می پردازم، از سوی دستگاه های متولی ماهانه مبلغ ۱۲۰ هزار تومان در نظر گرفته شده اما واقعا رقم ناچیزی است و می توان آن را کمک هزینه نامید.

از شغلت راضی هستی؟

در کشور ما آنطور که باید و شاید به مقوله هنر موسیقی ارج نهاده نمی شود، البته اخیرا مشکل خاصی برای نواختن موسیقی وجود ندارد اما حدود ۳۰ سال پیش عده ای آمدند و در همان پارک به من گیر دادند که باید بساطت را جمع کنی…خیلی اذیت شدم ولی خوشبختانه نیروی انتظامی از حقم دفاع کرد و فعالیتم تداوم یافت.

تا به حال در جشنواره های موسیقی شرکت کرده ای؟

بله…در رقابت های نواختن نی که در تالار اندیشه تهران برگزار شد مقام اول را به دست آوردم، همچنین استاد احمد ستاری باعث شد تا در چند مراسم از جمله در تالار پتروشیمی تبریز و مجتمع فرهنگی، هنری حضور یافته و با نواختن نی مورد تقدیر قرار گیرم.

چرا در پایتخت فعالیت نمی کنی؟

بروم آنجا چکار کنم! خیلی ها می گویند برو اما، من در تبریز بزرگ شده ام، در این شهر شناخته شده ام و با مردم این دیار انس گرفته ام…اگر به تهران بروم هیچکس مرا نمی شناسد. تهران دریاست!

photo_2016-03-02_02-21-45

از مشکلات برایمان بگو…

مشکلات زیاد است اما باید با آنها به مقابله پرداخت، هر حرفه دشواری های خود را دارد، موسیقی و کارهای هنری هم سخت هستند و عشق و علاقه باعث تداوم فعالیت هنرمندان می شود، من هم به این حرفه عادت کرده ام و بعضی وقت ها به کافه ها می روم تا با نواختن نی و گارمون به امرار معاش بپردازم. هیچ وقت راهنمایی های استاد موسیقی، علی سلیمی را فراموش نمی کنم که مشوق اصلی من در این عرصه بود.

و سخن آخر!

خدا را شاکرم که هنوز هم در بین مردم ما، مهر و محبت وجود دارد و اگر امروز از عرصه هنر دل زده نشده ام تنها به خاطر تشویق های شهروندان عزیز تبریزی است!

عقربه های ساعت، بر روی ۸ قرار گرفته است. قصد دارد آرام آرام به سوی منزل حرکت نماید.

با خود کلنجار می روم که او چگونه می تواند با چشمان بی سو طی طریق نماید! اما خدا بزرگ است…شخصی از میان جمعیت برخاسته و درب قهوه خانه را بر رویش می گشاید…و بعد هم درب اتومبیل را !


Galaxy S7 - 944 x 150

این خبر را به اشتراک بگذارید :