تبریزمن: خردسال، کودک، بزرگسال، پیر، بیمار، سالم، بیکار، شاغل، افسرده، مضطرب، گرفتار، ثروتمند، فقیر، شهری، روستایی، تبریزی، شهرستانی، غربی، شرقی، آذری، پیاده، سواره، دکتر، مهندس، کارگر؛ شاید تماشای بازی و حضور در استادیومی که احتمال دارد تراکتور اولین جشن قهرمانی خود در رقابت های لیگ برتر را در آن برگزار کند، تنها بهانه ای باشد که توانایی ایجاد چنین خیل عظیمی از مردم، تجمعی همگانی و همدلی و اتحاد ده ها هزار نفری را داشته باشد.

Photo May 15, 5 44 42 PM

کافی بود تا به اتوبان ها و جاده های اطراف استادیوم و شهر تبریز سری زده و نگاهی می انداختید. حتما متوجه می شدید که اتفاقی در حال رخ دادن است. اتوبوس هایی با پرچم های قرمز، اتومبیل ها، موتورسیکلت ها و پیاده ها، با جو سرشار از شادی، نشاط و امید – کمیاب ترین احساسات امروز در بین جوانان – همه به یک سمت و سو در حال حرکت بودند. براستی استادیوم یادگار روز جمعه تبدیل به قبله ی فوتبال ایران شده بود. قبله ای برای رقم خوردن اتفاقی بزرگ. اما …

اما چه کردند !؟ چه کردند با جوانانی که از ورزقان، اهر، سراب، کلیبر، مرند، ارومیه، زنجان، اردبیل، تهران و … با هزاران امید و آرزو، با به جان خریدن نگاه مضطرب مادرانشان هنگام خروج از خانه به یادگار آمدند و همچون عروسک خیمه شب بازی، پس از تحمل تحقیر ها و توهین ها و هزینه ها، بازیچه دست عده ای شدند و با احساساتشان بازی شد.

احساساتی که این روز ها، بد گرفتار دست این و آن شده است. به راستی چه کرده ایم؟ حق چه کسی را خورده ایم؟ مگر باکری ها از بین ما نبوده اند؟ مگر همین جوانان در هشت سال جنگ تحمیلی بخاطر خاک وطن و دفاع از دین و قرآن نجنگیدند؟ خوشحالی جوانان چه کسانی را از نان خوردن باز می دارد؟ چند لحظه تصور کنید که نزدیک به ۱۰۰ هزار هوادار، با انرژی مثبت و خوشحالی مفرط ناشی از قهرمانی تراکتور راهی خانه های خود می شدند، حداقل چند هزار خانواده هفته ای سرشار از انرژی و نشاط در پیش رو می داشتند، مگر نه؟ آیا این موضوع بهتر از معتاد شدن جوانانمان بود؟ آیا کشیده شدن پای جوانان به فساد و فحشا بهتر از این بود؟

اما باز هم داستان های همیشگی اتفاق افتاد. وقتی پای تراکتور وسط باشد هر اتفاق ناممکنی ممکن می شود. اگر قرار باشد تا تراکتور در یک بازی برنده از زمین خارج نشود، آسمان هم به زمین بیاید این اتفاق خواهد افتاد.

indexاین بار قاتل تراکتور، برترین قاتل کشور، ببخشید؛ برترین داور کشور! علیرضا فغانی بود که پا جای پای محسن ترکی گذاشت و یک تنه با دو کارت قرمز به بازیکنان تراکتورسازی در بازی های مقابل سپاهان و نفت، نسخه مان را پیچید، نسخه میلیون ها هوادار را یک تنه پیچید، کار بزرگی است. این قتل فغانی آن قدر بزرگ بود که برای فراری دادن او از میدان مسابقه علاوه بر یک ملت، خودشان را هم به سخره گرفتند، همچون _ !!! _ شایعه پراکنی کردند تا چند دقیقه ای فرصت برای فراری دادن آقای داور بدست آید.

دیگر خسته شدیم، زیاد، هم اکنون همه در کما هستند، نه می دانیم چه شده، نه می دانیم چرا شده و نه می دانیم توسط چه کسی شده. چه هیزم تری به چه کسی فروخته ایم؟ مگر نه اینکه تا آخر پای تیم مان ایستادیم؟ سال ها. چند سال است که حقمان خورده می شود؟ هدف چیست؟ به قول منصوریان؛ تا کی باید شاهد این کثافت کاری ها باشیم؟ همه و همه قهرمانی تراکتور را با شایستگی و تلاش های بی امانی که از این تیم و هوادارانش دیدند، قبول داشتند، پذیرفته بودند، پس چه شد؟ چه کسی مسئول این کارهاست؟

امنیت؛ لعنت بر حفظ امنیت! سال ها خندیدند، مسخره کردند، انواع و اقسام القاب را نثار کردند، گفتند و شنیدند و ادامه دادند، ادامه دادند اما تنها ۱۰ دقیقه مانده بود تا مزد تمام زحمات، سختی ها، نا ملایمات و رنجش ها گرفته شود، رویای ۴۵ ساله به حقیقت تبدیل شود، هوادارانی که سال ها به زبان سرخشان خندیده شد، اینک در اوج آسمان قرار داشتند، در اوج شور و شعف؛ لحظه ای را تصور کنید که این هواداران تازه فهمیده اند که یک دروغ بزرگ به آن ها گفته شده است. فقط لحظه ای تصور کنید؛ سقوط، سکته، مرگ!

شد، آنچه شد. حال چه وزیر ورزش پی گیری کند، چه رئیس جمهور، چه به فیفا شکایت شود و چه در صدها برنامه به این موضوعات بپردازیم، چه مشکلی حل خواهد شد؟ چه فایده ای دارد؟ کار را به لجن کشانده ایم. لجن! لیاقت این چنین افکار لجنی همان سرخآبی های پایتخت هستند که روز به روز افق های تازه ای از طول و عرض افتخارات و باندبازی هایشان روشن می شود و اینک به روز سیاه افتاده اند، ناکاپی ها را از بازیکنانشان میبینیم و همیشه در کنارشان پای یک دلال در میان است. شاید لیاقت شما این فوتبال همان سکوهای خالی است، لیاقت این فوتبال طبل تو خالی است؛ به راستی چگونه در سینه هایتان قلبی اینچنین مملو از سیاهی را جای داده اید؟ چگونه مردم را به سخره می گیرید؟ در کشور ما به جای اینکه فوتبال مایه سرگرمی مردم و شادی آن ها باشد، مردم مایه سرگرمی و انبساط خاطر دست های پشت پرده و ناپاکی های واقعی فوتبال شده اند…


Galaxy S7 - 944 x 150


کلیدواژه ها :

این خبر را به اشتراک بگذارید :