من هستم ،چون رای می دهم و می توانم با رای دادنم خیلی چیزها را تغییر دهم. پس در هفتم اسفند همه رای می دهیم تا نروند آن کسانی که نباید بروند .

تبریزمن، سرویس سیاسی: ۷ اسفند روز سرنوشت سازی است نه صرفا به خاطر برگزاری دو انتخابات مهم خبرگان رهبری و مجلس شورای اسلامی، بلکه بیشتر بخاطر اینکه در این روز است که مردم پیام مهمی را مخابره می کنند که آیا مایل هستند که روند تنش زدایی در عرصه ملی و بین المللی ،مبارزه با رانت خواری ،بهبود مناسبات با نظام جهانی ،دوری از عوام فریبی، و بهبود شرایط مدنی و فرهنگی و اقتصادی جامعه که از سال ۱۳۹۲ و با انتخاب حسن روحانی به عنوان رئیس جمهور شروع شده است ،تداوم داشته باشد یا نه؟

بنابراین از این نظر این انتخابات مهم است و باید به عنوان عرصه و چالش گاه مهمی در راستای پاسخ به این سوال مهم در نظر گرفته شود که آیا مردم خواهان تداوم روند کنونی هستند یا دوست دارند مجددا به ۸ ساله ی دوران احمدی نژاد برگردند ؟

 آیا دوست دارند که به طور مرتب دروغ های رنگ و با رنگ را بشنوند ، دنبال ماشین رئیس جمهور برای تحویل نامه بدوند ،هر روز خبرهایی جدیدی از شروع تحریم ها بشنوند و زمانی که تورم چند ده درصدی را تجربه کرده و کمرشان زیر بار گرانی و تورم خم شده است ،فردی در تلویزیون و در مقابل چشمانشان ادعا کند که در همسایگی من همه چیز ارزان است و من از سوپر مارکت محله مان همه چیز را  ارزانتر از قبل تهیه می کنم و ادعا کند که ایران تنها کشوری است که در آن هیچ گرسنه ای وجود ندارد (حالا احتمالا چند کشور کوچک اسکاندیناوی هم چنین وضعی داشته باشند).

 هستند کاندیداهایی در همین شهر تبریز که خود را با افتخار منتسب به چنین تفکر و جریانی می دانند و متاسفانه در صورتی که مشارکت بالایی اتفاق نیافتد ،شانس قابل توجهی برای ورود به مجلس دارند . مدیران احمدی نژادی که نتوانستند اعتبار قابل توجهی از منابع ناشی از افزایش قیمت نفت را برای اجرای پروژه های زیربنایی در آذربایجان جذب نمایند و در مقابل بی عدالتی های صورت گرفته در توزیع بودجه فقط سکوت کردند و سعی کردند با اقدامات پوپولیستی و نمایشی تنها به جمع آوری رای برای روزهای انتخابات اقدام نمایند .

افرادی که در سمت معاونت ریاست جمهوری در مقابل بی توجهی های دولت گذشته در قبال خشک شدن دریاچه ارومیه سکوت کردند و تنها نظاره گر غارت و چپاول سرمایه های کشور توسط امثال بابک زنجانی ها شدند  که متعاقب آن رشد لجام گسیخته بیکاری ، اعتیاد ، اختلاف و شکاف طبقاتی اتفاق افتاد. افرادی که از همین دوران تبلیغات انتخاباتی به جای تاکید بر همگرایی و همکاری با هدف بهبود شرایط اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی آذربایجان  تنها به طبل اختلاف و جنجال می کوبند و سعی دارند که تفکرات جبهه پایداری را که حیات و ممات خود را در جنجال آفرینی می داند ،در بین نمایندگان مردم تبریز نیز ترویج نمایند .

پس باید همه مردم با اعتقاد راسخ به تاثیر رای تک تک  اعضای جامعه برای تداوم مسیری که در سال ۱۳۹۲ شروع کرده اند اقدام نمایند . این مسیر از رای دادن من و تو و ما می گذرد تا نگذاریم افرادی که سالهاست با اتکا به تعدای آرای مشخص که از محافل خاص برایشان تدارک دیده می شود،مجددا  بر کرسی نمایندگی تکیه دهند و در نتیجه بی توجهی های همین آقایان روز به روز وضعیت اقتصادی – اجتماعی تبریز و آذربایجان بد تر شود.

امروز تبریز نیازمند نمایندگانی مستقل ،آزاد اندیش ،متعصب به تبریز و آذربایجان و در عین حال همسو و همراستا با دولت است تا به دور از جنجال و اختلاف به فکر توسعه تبریز به عنوان قلب تپنده آذربایجان باشند . تا منافع و منابع بعد از برجام به آذربایجان نیز اختصاص یابد و پای سرمایه گذران خارجی در زمینه صنایع مادر و زیربنایی به این منطقه باز شود .تا دریاچه ارومیه دوباره نفس بکشد . تا پروژه  های نیمه تمام تکمیل شوند . تا تراکتورسازی ، ماشین سازی ، ایدم، موتوژن، کمپرسورسازی و سایر صنایع مادر و زیربنایی استان احیا شود . تا شهرک سلیمی و رجایی و … دوباره رونق و طراوت گذشته خود را باز یابد. تا دوباره رتبه  استان در تعداد کارگاه های صنعتی و درآمد سرانه تک رقمی شود . تا فرهنگ ، ورزش  و هنر آذربایجان از بی توجهی و تبعیض نجات یابد . تا نهادهای مدنی و فرهنگی شکل گرفته و تقویت شوند  و بسیاری اقدامات دیگر که تنها و تنها در صورتی قابل تحقق است که نگوییم  ! « به من چه» ، «همه کاندیداها شبیه هم هستند» ، « تا حالا چه نفعی برای من داشته اند» ، «نمایندگان هیچ کاره اند» . بلکه بگوییم ! « من هستم ،چون رای می دهم» و »من می توانم با رای دادنم خیلی چیزها را تغییر دهم ».

پس در هفتم اسفند همه رای می دهیم تا نروند آن کسانی که نباید بروند .


Galaxy S7 - 944 x 150

این خبر را به اشتراک بگذارید :