به گزارش تبریزمن، رفتار مناسبتی و چاپلوسی از آفت های مدیریت ایرانی است که در نزد عوام به «دستمال» معروف است.

مدیر ایرانی از نوع ضعیفش برای توجیه کارهایش لاجرم باید چند باری پس و پیش حرفش از نام مبارک «مقام معظم رهبری» مایه بگذارد تا عملکرد خود را مصون از نقد کند و اگر کسی بخواهد به او خرده نقدی بگیرد که بی برو برگرد سرش را خم می کند و مقام معظم رهبری را طرف حساب فرد قرار می دهد! سنگر گرفتن پشت ارزش ها برای نگه داشتن میز و منصب قصه نخ نمایی است که هر روزه شاهد آنیم.

در قصه ای از این دست مسابقات پرورش اندام استان بنام و یاد شهدا متبرک شده و بدن های لخت و عور و ور قلمبیده و بادکرده مقابل تمثال شهیدان باکری و شفیع زاده و تجلایی و… قرار می گیرند تا کام حضرات شیرین شود و از نقد آتی در امان باشند .قدیم تر ها گفته اند هر چیز جایی و هر نکته مقامی دارد.

به حتم این ادا و اطفار نه بزرگداشتی برای شهدای عزیز محسوب می شود و نه مروج فرهنگ پایداری و شهادت است و نه آن ورزشکاران برای ادامه حیات ورزشی خود نیاز به این چاپلوسی ها دارند. این وضعیت صرفا فرصتی است تا حضرات مسوول پشت شهدا سنگر بگیرند برای حیات مدیریتی بیشتر. و روده درازی من نوعی هم جور دیگری تاویل خواهد شد.

نگارنده: فرهاد باغشمال


Galaxy S7 - 944 x 150

کلیدواژه ها : ,,

این خبر را به اشتراک بگذارید :