“همکارى فرانسه براى توسعه فرودگاههاى تهران، مشهد و اصفهان”! دیدن یا شنیدن این خبر چه حسی را در یک شهروند تبریزی که قرار است در سال ۲۰۱۸ میزبان حدود ۲ میلیون گردشگر خارجی باشد القاء می کند؟

تبریزمن، سرویس سیاسی: اصولا وظیفه مدیران ارشد استانی و نمایندگان مجلس شورای اسلامی پی گیری حق و حقوق مردم شهر های خود و نظارت بر روند اجرای درست قانون می باشد. شهر تبریز هم به عنوان یکی از ۸ کلانشهر رسمی کشور ایران جزو شهرهایی است که بیشترین کرسی ها را در مجلس تصاحب کرده و به تبع آن نیز انتظار می رود تا این نمایندگان برای حل مشکلات و پی گیری حقوق مردم تبریز تلاشی بی وقفه داشته باشند. 

در اینکه حضور در مراتب بالای مجلس و یا شرکت در مباحث کلان ملی از طرف نمایندگان تبریز به اعتبار مردم این شهر افزوده و باعث افتخار شهروندان می شود شکی نیست، اما فراموش کردن مسائل ابتدایی که یک نماینده باید به آن ها رسیدگی کند به هیچ وجه قابل قبول نیست.

در دورانی که تحریم های بین المللی علیه جمهوری اسلامی ایران برداشته شده و فضا برای استفاده حداکثری از پتانسیل های فراوان موجود در همه ی زمینه ها فراهم گردیده است، این نمایندگان و مدیران صاحب مقام شهر ها هستند که باید برای جذب سرمایه گذار و افزایش اعتبار شهر و مردمی که به آن ها رای داده اند، از نفوذ و اختیارات خود استفاده کرده و زمینه پیشرفت را فراهم کنند.

تبریزی که همه ی خودی ها آن را به عنوان اولین ها می شناسند و سرآغاز بسیاری از پروژه ها و مجموعه ها در کشور از این شهر بوده است، هم اکنون در زمینه های نسبتا زیادی از سایرین عقب مانده و قافله را باخته است.

خبری با تیتر “همکارى فرانسه براى توسعه فرودگاههاى تهران، مشهد و اصفهان” چه حسی را در یک شهروند تبریزی که قرار است در سال ۲۰۱۸ میزبان حدود ۲ میلیون گردشگر خارجی باشد القاء می کند؟

این تبریز است که به عنوان پایتخت گردشگری کشورهای اسلامی در ۲۰۱۸ به پیشرفت و مدرن سازی فرودگاه ها و ترمینال های خود نیاز دارد یا سایر شهرها؟

سهم تبریز از سفرهای هیئت های ایرانی به کشورهای مدرن و پیشرفته اروپایی در چه حدی می باشد؟ اصلا سهم تبریز از فضای پسا برجام چه خواهد بود و چه کسی وظیفه پی گیری این موضوعات را دارد؟

موضوعات فراوان دیگری نیز وجود دارد که مجال گفتنشان وجود ندارد. ناتمامی قطار تبریز – میانه در طول بیش از ۱۵ سال در حالى که پیش از سفر رئیس جمهور به اروپا، قرارداد ایجاد قطار تندرو تهران- مشهد و تهران- اصفهان منعقد میگردد. موضوع پی گیری اتفاقات بازی تراکتورسازی و نفت تهران به کجا رسید؟ و باز هم این سوال پیش می آید که مسئول پی گیری این موضوعات چه کسانی هستند؟

در این روزها کدام یک از مدیران عامل و کلانِ شهر تبریز و استان آذربایجان شرقی اعم از استاندار، شهردار، فرماندار و نمایندگان محرتم زحمت حضور در پایتخت و مذاکره با مسئولین کشوری را به خود می دهد تا از فضای ایجاد شده در دورانی که دیگر تحریم ها مانع پیشرفت نیستند در حوزه خود استفاده کنند و امتیاز بگیرند؟ کدام یک از هیئت های تجاری یا سیاسی از طرف تبریز و سایر شهر های استان راهی کشورهای خارجی شده و برای جذب سرمایه گذار و عقد قراردادهایی که پیش از این امضای آن ها ممکن نبود، اقدام کرده اند؟ آیا باید منتظر خارجی ها ماند تا راهی تبریز شوند؟

مدیران صنعتی و شهرداری ها کدام سرمایه های خارجی را جذب کرده و مجموعه ها، مراکز صنعتی یا کارخانجات جدید را در حوزه های مختلف ایجاد و به روند اشتغال زایی کمک کرده اند؟

همانگونه که ذکر شد شهر تبریز به عنوان یکی پرجمعیت ترین و در نتیجه پرنماینده ترین شهرهای ایران، سهم بالایی از کرسی های مجلس دارد اما به نظر می رسید تکاپو برای نشستن در کرسی های بالاتر و حضور در جلسات کلان ملی فرصت رسیدگی به این مسائل را از نمایندگان شهر گرفته است. امید می رود تا نمایندگان جدید با نگاهی تازه تر و توجهی دو چندان نسبت به مسائل رسیدگی کنند…


Galaxy S7 - 944 x 150

این خبر را به اشتراک بگذارید :