هر چه به روزهای پایانی بازه تبلیغات انتخاباتی نزدیک می شویم، پول ها و امکاناتی که برخی برای موفقیت هزینه می کنند، سرسام آور تر می شود و اینچنین است که هر عقل سلیمی فکر خود را به سمت پول های کثیف و رانت و فساد سوق می دهد.

تبریزمن، سرویس سیاسی: هزاران هزار بنر، ضیافت های ناهار و شام، بیلبوردهای چندین متری، دستگاه چاپ، انبار بنر و … تنها نمونه هایی از تلاش برای انتخاب شدن به عنوان نماینده مجلس می باشند، نمونه هایی که در چشم بوده و مردم از آن ها آگاهی دارند، حال در نظر بگیرید زدوبند هایی که پشت پرده و برای دوران پسا انتخابات انجام می گیرد.

سوالی که در این روزهای آستانه انتخابات در ذهن مردم تداعی می شود، این است که برخی از کاندیداها و خصوصا کاندیداهای اصولگرا در شهری چون تبریز، چرا و به چه قیمتی حاضرند مبالغ میلیاردی را برای نشستن بر صندلی سبز بهارستان هزینه کنند.

به راستی هر چه به روز رای گیری انتخابات نزدیک می شویم، این موضوع در ذهن انسان نهادینه می شود که ثبت نام به عنوان کاندیدا، کار هر کسی نیست و ثروتی آنچنانی باید داشت!

فردی که با چنین هزینه هایی وارد مجلس می شود، به فکر مردم و دغدغه های آنان خواهد بود یا اینکه در اندیشه بازگرداندن پول صاحبان سرمایه و آشنایان خود از همه چیز و همه کس غفلت خواهد ورزید؟

برخی از نامزدهای انتخاباتی که با هزینه های میلیاردی و با تکیه بر این پول های کثیف به مجلس راه یابند آیا می توانند قانونگذاری امین، خادمی صادق و زبان راستین مردم و حافظ منافع مردم و میهنشان باشند؟

بطور قطع چنین فرد راه یافته به مجلس باید دو سال از دوران نمایندگی را صرف جبران هزینه های سنگین تبلیغات خود کند تا بتواند از راه های غیرمشروع و با رانت خواری پول های هزینه کرده را جبران کند و دوسال آخر نمایندگی را نیز صرف انباشتن پول لازم کند تا بتواند هزینه انتخابات بعدی اش را تامین کند.

رواج قول های پوچ و توخالی از سوی برخی نامزدهای انتخاباتی نیز سال هاست که به ترفندی تکراری برای رای جمع کردن به خصوص از تحصیل کرده های بیکار تبدیل شده است.

قول استخدام و اشتغال در شرکت های خصوصی و دولتی از سوی برخی نامزدهای انتخابات باعث می شود تا تحصیل کرده بیکار رانده شده از همه جا تمام تلاشش را برای جذب آرای نامزد مورد نظر بکار ببندد ولی بعد از ورود نامزد موردنظر به مجلس تازه متوجه وعده وعید دروغ فلان داوطلب شود.

تعیین مسئولیت های مدیریتی و مدیرکلی از دیگر ترفندهای انتخابات و رای آوردن است که توسط برخی نامزدهای انتخاباتی مورد توجه قرار گرفته است و این تقسیم مسئولیت های مدیریتی در سطح استان و شهرستان ها نشان می دهد که نامزد بعد از انتخاب بدنبال عزل و نصب هایی می رود که از نظر قانونی نه تنها وظیفه او نیست بلکه دخالت در کار دستگاه های اجرایی است که در واقع دخالت در عزل و نصب ها، نماینده را از وظیفه اصلیش که همان قانونگذاری است دور می کند.

در چنین شرایطی تنها و تنها بصیرت و بینش است که نمایندگان پوچ و پولی را از نمایندگان با دانش و مسئولیت پذیر جدا می کند. نماینده ای که با مناظره و ائتلاف و پاسخ به نقدها و پرسش های مردم برای خود طرفدار جذب می کند تفاوت زیادی با آن هایی که ناهار و شام و حضور در مجالس ختم و چهلم و استفاده از بنرها و فتوشاپ را راهکار جذب رای می دانند، خواهند داشت.


Galaxy S7 - 944 x 150

این خبر را به اشتراک بگذارید :