ماشین‌سازی تبریز به عنوان یکی از بزرگترین و ارزشمند ترین کارخانه های کشور که نظیر آن در غرب آسیا وجود ندارد، با لجبازی ها و اقدامات سلیقه ای سازمان خصوصی سازی، حسابی دچار مشکل شده و در وضعیت قرمز به سر می برد.

تبریزمن، سرویس اقتصادی: کارخانه ماشین سازی تبریز مصادف با آغاز دولت نهم در سال های ۱۳۸۳ و ۱۳۸۴ شمسی در فهرست واگذاری ها قرار گرفت تا با مزایده های ناموفق پی در پی بیش از یک دهه بلاتکیلفی را تجربه کند.

اصرار برای واگذاری این کارخانه مادر صنعت در آن سال ها باعث شد که فکری بنیادین برای خروج ماشین سازی از وضعیت بحرانی سال های پردرآمد نفتی صورت نگیرد و سناریوی واگذاری یا عدم واگذاری آن روی دست دولت تدبیر و امید بماند.

کارشناسان بسیاری معتقدند که دولت قبلی باید با تزریق اعتبار مناسب و ساماندهی ماشین سازی برای خروج آن از وضعیت بحرانی می کوشید و اجازه نمی داد که دور باطل ‘واگذاری یا عدم واگذاری’ این کارخانه مدار به امروز کشیده شود.

دکتر مسعودپرشکیان، نماینده مردم تبریز، اسکو و آذرشهر در مجلس شورای اسلامی در خصوص مشکلات ناشی از اقدامات سازمان خصوصی سازی گفته است: تجربه گذشته نشان داده است که روند کنونی سازمان خصوصی سازی در واگذاری صنایع به بخش خصوصی کمکی به رشد و توسعه این واحدها نمی کند. در خصوص ماشین سازی نگرانی های عمیقی از واگذاری این شرکت وجود دارد و در دیدار اخیرم با وزیر اقتصاد خواستار خارج کردن ماشین سازی تبریز از لیست واگذاری ها شدم.

پزشکیان

وی ادامه داده: در گذشته یک سیستم کم نظیر مادر صنعتی با تفکر و عقلانیت درست شده، اما سازمان خصوصی سازی دارد با بی عقلی تمام تیشه به ریشه این صنعت مادر کشور می زند. متاسفانه حاصل عملکرد سازمان خصوصی سازی دست کم در آذربایجان شرقی چیزی جز تخریب زیرساخت های صنعتی و تعطیلی کارخانه های مادر تبریز نبوده است و اینکه آقای پوری حسینی گفته ماشین سازی تبریز را به هر نحو ممکن واگذار می کند، حرف درست و عاقلانه ای نیست و ما حتما در مقابل چنین رفتارهای نادرستی خواهیم ایستاد. خوشبختانه انسجام خوبی بین نمایندگان استان برای پیگیری مشکل ماشین سازی وجود دارد و امیدوارم به زودی شاهد به نتیجه رسیدن این تلاش ها باشیم.

بهبود وضعیت ماشین‌سازی بین سال‌های ۹۲ تا ۹۴ 

رئیس سازمان صنعت، معدن و تجارت آذربایجان شرقی نیز، بازگشت فوری این گروه به سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران را خواستار شد و گفت: وضعیت نابسامان ماشین سازی تبریز ماحصل سیاست های دولت نهم است. در پایان سال ۱۳۹۰ شمسی که مصادف با دولت دهم و مدیریت قبلی استان بود، این کارخانه با مصوبه هیات دولت از بابت رد دیون به بانک صادرات ایران واگذار شد. اما امتناع بانک صادرات از تحویل گرفتن شرکت و اصرار سازمان خصوصی سازی بر واگذاری، این کارخانه را با معضل بلاتکلیفی مواجه کرد تا در پایان سال ۱۳۹۰ شمسی، بدهی شرکت به بانک ۱۸۷ میلیارد ریال رسید. وضعیت ماشین سازی تبریز بین سال های ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۴ شمسی و با آغاز به کار دولت یازدهم بهبود یافت. طی این مدت شرکت توانست با پرداخت ۱۸۷ میلیارد ریال، بدهی بانکی معوق خود را تا مهر ۱۳۹۴ شمسی به صفر برساند.

گفتنیست در این دوره زمانی، عملکرد صادراتی  ماشین سازی تبریز در سال ۹۳ به نسبت سال ۹۲ شاهد رشد ۲۲۰ درصدی بوده  وبه نسبت بودجه مصوب ۱۴۲ درصد رشد داشته است  و این در حالیست که عملکرد سال ۹۲ نیز به نسبت سال ۹۱ به میزان ۱۹۷ درصد رشد داشته است.

تشدید نابسامانی از نیمه دوم ۹۴ با انتشار آگهی فروش توسط سازمان خصوصی‌سازی

وی ادامه داد: سازمان خصوصی سازی شانزدهم آذر ۱۳۹۴ شمسی با انتشار آگهی، مزایده کارخانه ماشین سازی با به ارزش حدود ۲ هزار و ۵۵۰ میلیارد ریال، املاک منطقه ائل گلی آن با سه هزار و ۲۶۰ میلیارد ریال و ریخته گری ماشین سازی/بعد از کسر بدهی ها/ با ۳۰۰ میلیارد ریال را در دستور کار قرار داد و این شرکت را با چالش جدیدی روبرو کرد.

نجاتی افزود: سازمان خصوصی سازی با اصرار به انتشار چندین مرحله آگهی فروش به صورت ۱۰ درصد نقد و قسط بندی هشت ساله برای واگذاری ماشین سازی اقدام کرد اما مشتری پای کار نیامد و در نهایت به ‘موسسه صندوق حمایت و بازنشستگی کارکنان فولاد’ از بابت تامین کسری تعهدات واگذار شد.

نجاتی

وی اظهار کرد: از طرفی به منظور تسویه دین موسسه یاد شده، سهام هر دو شرکت در اختیار خزانه داری کل کشور قرار گرفت که هم اکنون مجددا در اختیار سازمان خصوصی سازی است تا با فروش دوباره شرکت دین خزانه را پرداخت کند.  طبق آخرین جلسه با حضور وزیر، مقرر شد پس از موافقت و انجام فرآیند خروج ماشین سازی تبریز از فهرست واگذاری ها، این شرکت حداقل به مدت پنج سال زیر پوشش سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران قرار گیرد.

نجاتی ادامه داد: در همین راستا سال گذشته وزیر صنعت با حضور در تبریز از مجموعه ماشین سازی بازدید کرد و در گفت و گو با رسانه ها خواستار اقاله ماشین سازی به سازمان گسترش شد. این شرکت در طی چندین ماه بلاتکلیفی، ۱۳۰ میلیارد ریال بدهی معوق به بار آورده است و در صورت عدم تعیین تکلیف تا پایان سال این معوقه به ۶۰۰ میلیارد ریال افزایش می یابد.

ماشین سازی تبریز هر آنچه را که باید برای رشد و بالندگی داشته باشد را در خود مهیا می بیند، نیروی کار ماهر و متخصص، مدیران با تجربه و تحصیلکرده، تجربه کافی و برندی نام آشنا در داخل و خارج از کشور، اغراق آمیز نیست که بگوئیم ماشین سازی تبریز در خارج از مرزهای کشور شناخته شده تر از داخل است و متخخصان نام آشنای صنعت در آنسوی مرزها با اطمینان محصولات این کارخانه را در واحدهای تولیدی خود به کار می گیرند.

این کارخانه تولید کننده انواع ماشین‌های صنعتی همانند انواع ماشین افزار، کمپرسورهای صنعتی، پمپ‌های آب، الکترو موتور، لیفت تراک، انواع موتورهای دیزلی، ماشین آلات نساجی، ماشین‌های تراش، ماشین‌های فرز، ماشین‌های مته، قطعات ریخته و دستگاه‌های سی ان سی است و در دوران اوج خود با توجه به کیفیت عالی محصولات تولیدی، رقابت تنگاتنگی با شرکت های بزرگ خارجی داشته است.

تصرف پی در پی بازارهای خارجی از ترکیه تا آلمان و از عراق تا سوریه و الجزایر، ماشین سازی تبریز  را به یک برند مبدل  کرده است. اما متاسفانه مقرراتی که امروز توسط سازمان خصوصی سازی بر این شرکت تحمیل می شود و نیز پاسکاری هایی که برای رفع مشکلات مالی و بدهی ها صورت می پذیرد، ماشین سازی را از رقابت در بازارهای جهانی خارج و مشکلات زیادی برای کارکنان و نیز کل صنعت استان آذربایجان شرقی وارد نموده است.


Galaxy S7 - 944 x 150

این خبر را به اشتراک بگذارید :