اصفر یوسفی نژاد گفت: فیلم ائو را شخصا و بدون اسپانسر یا نهاد دولتی به عنوان اولین کار سینمایی خودم تولید کردم. 

تبریزمن، سرویس فرهنگی: اصغر یوسفی نژاد، کارگردان فیلم ائو، برنده سیمرغ زرین بهترین فیلم جشنواره بین المللی فیلم فجر در دفتر تحریریه تبریزمن حضور پیدا کرده و گفتگویی به شرح زیر انجام داد:

تبریزمن: معرفی مختصری از خود داشته باشید:

من در ۲۰ تیر سال ۴۸ در تبریز به دنیا آمده ام. از سال ۶۱ چون می‌دانستم چه هدفی دارم و تصویری مشخص از خودم در آینده متصور شده بودم، حدود ۵ سال کار مطالعاتی کردم و در زمینه مورد علاقه خود که کارگردانی و فیلم سازی بود، با وجود اینکه منابع مطالعاتی محدود بود، اقدام به تحصیل و افزایش اطلاعات نمودم.

در آن زمان ظرفیت دانشگاه ها بسیار کم و قبولی در آن بسیار دشوار بود. اما چون مصمم بودم، به تلاشم و مطالعاتم در حوزه سینما ادامه دادم. در سال ۶۷ همزمان با انجام خدمت وظیفه در کنکور شرکت کرده و در دانشکده صدا و سیما پذیرفته شدم. البته من بیشتر علاقه داشتم تا به دانشگاه سینما و تئاتر بروم، منتهی مطلع شدم که در صدا و سیما نیز رشته های کارگردانی و سینما تدریس می شوند. به همین دلیل وارد این دانشکده شده و در سال ۷۲ فارغ التحصیل شدم.

از سال ۷۴ نیز در صدا و سیمای مرکز آذربایجان شرقی مشغول خدمت شدم. در ابتدا به عنوان تهیه کننده فعالیت می کردم اما پس از مدتی به گرایش اصلی خودم که کارگردانی بود پرداختم. تا سال ۸۲ برنامه سازی و مستند سازی می کردم و از این سال به بعد به مدت ۱۰ سال و تا سال ۹۲ به فیلمسازی و تولید برنامه های داستانی پرداختم. در سال ۹۳ نیز از صدا و سیما بازنشست شدم.

تبریزمن: از پروسه ساخت فیلم ائو بگویید:

فیلم ائو را شخصا و بدون اسپانسر یا نهاد دولتی به عنوان اولین کار سینمایی خودم تولید کردم.  سینما در هر کجای دنیا به عنوان یک رسانه مقتضیات خاصی دارد. من از همان ابتدای ورود به صدا و سیما سعی کردم از تمام برنامه ها و کارهایی که تولید می‌کنم نکات و مطالبی را بیاموزم و به دانش و مهارت خودم در این زمینه بی‌افزایم. از طرف دیگر می‌دانستم که تا ابد در صدا و سیما نخواهم بود و پس از ۲۰ سال بازنشسته خواهم شد. به همین دلیل این را می‌دانستم که از تجربه کافی برای تولید محصولات سینمایی برخوردار خواهم بود.

موقعیت من نیز باعث شد تا بتوانم سوژه‌های شخصی و تفکرات خودم را پیاده کنم و از چارچوبی که در صدا و سیما وجود دارد آزاد شوم.

nejati (7 of 12)

تبریزمن:‌ در خصوص سوژه اصلی فیلم بگوئید:

وضعیتی که در زمان فعلی در دنیا حاکم است و باعث شده تا انسان ها نتوانند خود واقعی شان باشند و با توجه به پیرامون خود در موقعیت های مختلف رفتار و عقاید متفاوتی از خود نشان می دهد و به قول مولانا انسان های از اصل خود فاصله گرفته اند. این موضوع برای من دغدغه بزرگی بود و به همین دلیل سوژه اولین فیلم من شد.

داستان فیلم نیز اینگونه بود که یک فرد مرحومی وصیت کرده که پیکرش بعد از مرگ تشریح شده  و مورد استفاده برای پیشرفت های پزشکی در دانشگاه قرار گیرد. این یک کلید بود تا وارد فضایی شویم که در آن افرادی وجود دارند که زنده هستند اما برای شناخت خود نیاز به تشریح خودشان دارند و از خود واقعی شان دور شده اند. در داستان، ما این افراد را یکی یکی به جای آن جنازه به اتاق برده و شخصیت هایشان را تشریح می کردیم و تماشاگر می دید که تصویر واقعی این افراد از آنچه که نشان می دادند بسیار متفاوت بوده است.

تبریزمن: نقطه قوت فیلم را چه می‌دانید؟

چیزی که من از نقد ها، صحبت ها و برخوردها می توانم جمع بندی کنم این است که اصالت فیلم توانسته بود نظرات را به خود جلب کند. از طرف دیگر فاکتورهای فیزیکی‌ای که برای نمایان کردن این اصالت استفاده شده بسیار مورد استقبال قرار گرفت. بحث زبان نیز به فیلم ما بسیار کمک کرد، با وجود اینکه تماشای فیلم با زیرنویس برای تماشاگران ایرانی چندان جالب نبود،‌اما خوشبختانه آن ها توانستند با روح فیلم ارتباط برقرار کنند.

این فیلم یک فیلم انسانی بود و تماشاگران و داوران خارجی با فیلنامه و دیالوگ‌های فیلم ارتباط خوبی برقرار کردند. بازیگرانی هم که حضور داشتند مخصوص شخصیت های فیلم بودند و اینگونه نبود که سراغ افراد معروف چه در تبریز و چه در سایر نقاط برویم. با این وجود تیم ما بسیار حرفه‌ای و عاشق کار بودند و می توانم بگویم که به لحاظ فنی این فیلم برای تبریز و استان آذربایجان شرقی قابل افتخار کردن بود.

ما افرادی داریم که فرصت کافی به آن ها داده نشده در صورتی که می بینم هنر دوستان ما باعث شگفتی خیلی افراد شده بودند. ما باید کمک کنیم تا هنرمندان جوان ما در تبریز و شهرستان ها اعتماد به نفس پیدا کرده و وارد کار شوند.

تبریزمن: شایعاتی در خصوص تغییر نام فیلم مطرح بوده است:

این موضوع چند ماه قبل مطرح شده بود که چون تلفظ فیلم برای سایر نقاط کشور سخت بود و می توانست باعث تکدر خاطر همشهریان و همزبانان ما شود، درخواست تغییر نام دادیم اما دیگر با آغاز جشنواره و استقبال بسیار خوبی که از فیلم شد و نام ائو جا افتاد، من هم از تغییر نام فیلم منصرف شدم.

تبریزمن: برنامه‌تان برای آینده چیست؟

یک پروژه شخصی دیگری دارم که طرح اولیه اش را پیش از فیلم ائو آماده کرده بودم اما چون نیاز به کار بیشتری داشت به صورت موقت آن کار را متوقف کردم. از طرف دیگر با توجه به استقبالی که از فیلم ائو به عمل آمد، چند پیشنهاد کاری به من شده تا در عرصه فیلمسازی فعالیت کنم

nejati (1 of 12)

تبریزمن: به نظرتان فیلم «ائو» فروش خوبی خواهد داشت؟

شرایط و تبلیغات قبل از اکران در این امر بسیار با اهمیت است. در ابتدا به ما گفته شد تا فیلم در نوروز اکران شود اما چون فضای فیلم چندان متناسب با آن مقطع نبود ما با آن مخالفت کردیم و در نظر داریم در مقطع فعلی فیلم را اکران کنیم. گروه هنر و تجربه در نظر دارد تا اکران ویژه ای برای ما انجام دهند و امیدوارم این تبلیغات مناسب باشند. البته قصد ما این نیست که فروش فیلم در حد برخی فیلم ها با موضوع مشخص باشد و اصلا قصد رقابت با آن ها را داریم.

تبریزمن: چه توصیه‌ای به جوانان علاقمند دارید؟

به نظر من در فیلمسازی فاکتور زمان بسیار مهم است. در زمان کنونی ورود به عرصه سینما و بازیگری نسبت به دهه گذشته بسیار راحت تر است اما وارد شدن همه چیز نیست بلکه تجربه کسب کردن و مهارت یافتن بسیار مهم تر است. ورود به یک حوزه آسان است اما اگر جوانان پس از ورود بتوانند صبر داشته و تلاش کنند تا در این حوزه اقدامات و کارهای اثرگذاری داشته باشند، بسیار خوب است و من مانع جدی ای در برابر این هدف نمی بینم.

تبریزمن: وضعیت سینما و تلوزیون در ایران را چگونه می‌بیند؟

امروز شرایط از چند منظر خوب است. جذب مخاطب به سینما بیشتر شده و گردش اقتصادی سینما و در نتیجه تعداد تولیدات بیشتر شده، از طرف دیگر برخی سخت گیری ها و فیلتر ها کم تر شده و فیلمساز ها می توانند آسان تر عقاید خود را به بیننده ها منتقل کنند.

تجهیزات و وسایل فیلمسازی نیز امروز آسان تر شده و از نظر سالن ها نیز حداقل در شهرهایی مثل تهران بهای زیادی می دهند. در تبریز نیز بهای خوبی نسبت به گذشته به این موضوع داده شده است. که البته باید با سرعت بیشتری این روند ادامه پیدا کند تا در آینده جوابگو نیاز ها باشد.

تبریزمن: سرمایه گذاری فرهنگی و هنر در تبریز

من در زمینه فرهنگ و هنر بیشتر به ابتکارعمل اعتقاد دارم تا سرمایه گذاری، ما اگر از فعالیت فرهنگی و هنری از همان ابتدا  انتظار بازگشت سرمایه را داشته باشیم همین موضوع، خلوص این کار هنری را از بین می رود و اگر فردی در هنر سرمایه گذاری کند، از همان ابتدا به فکر بازگشت سرمایه اش خواهد بود.

البته با بحث سرگرمی مخالفت ندارم،‌ شاید خودم نتوانم در این حوزه فعالیت داشته باشم، اما مشکلی هم با آن ندارم چون باعث شادی و جذب تماشاگران به سینما می شود، اما بعد از سرگرمی و جذب مردم، سینما چه چیزی برای عرضه به تماشاگر خواهد داشت؟‌ بنابراین در کنار منتشر شدن کارهای با هدف بازگشت سرمایه و سرگرمی و شادی تماشاگر، باید آثاری با فیلنامه قوی و خلوص هنری هم منتشر شود. با سرمایه های مناسب و محدود نیز می توان با ابتکار عمل وارد این عرصه شد، شاید سود کمی حاصل شود اما متضرر نخواهند شد.

nejati (6 of 12)

تبریزمن: علاقه‌ای برای ساخت فیلم‌های سیاسی دارید؟

من بلد نیستم فیلم سیاسی بسازم. ببینید، بخشی از زندگی همانطور که با اقتصاد، اجتماع و مذهب و فرهنگ آمیخته است، با سیاست نیز آمیخته است. اما به نظر من ساخت یک فیلم سیاسی، کاری بسیار تخصصی است که من به آن وارد نیستم. فکر می کنم هر فیلمساز اگر بتواند به سمتی برود که تخصصش را دارد، موفق تر خواهد بود.

تبریزمن: در خصوص آقایان کیارستمی و فرهادی چه نظری دارید؟

عباس کیارستمی یک استاد به تمام معنا بود. آقای اصغر فرهادی نیز به سینمای ایران اعتماد به نفس زیادی تزریق کرد. آن چیزی که برای ما زمانی رویا بود، الان تبدیل به هدفی قابل رسیدن شده است و ما این را مدیون فرهادی هستیم.

تبریزمن: خواسته‌تان از مسئولان چیست؟

از آن ها انتظار دارم تا با شناخت جامعه و به صورت واقع‌بینانه برای فرهنگ و هنر سیاست گذاری کرده و این سیاست ها را به اهل فرهنگ و هنر انتقال دهند. سپس از هنرمندانی که به تولید فیلم یا هر محصول هنری دیگری ذیل این سیاست ها اقدام می کنند، مورد حمایت قرار دهند و برای آن ها امنیت فراهم کنند. البته این امنیت برای هنرمندان در حال حاضر رو به افزایش است که جای تقدیر دارد.

تبریزمن: سخن پایانی:

من اعتقاد دارم که ما در آذربایجان و تبریز می توانیم پیام خودمان را با رسانه های خودمان بسیار بهتر به مردم منطقه و سایر نقاط منتقل کنیم. امیدوارم در استان ما موضوع خبری به حدی افزایش پیدا کند که رسانه های ما و بویژه رسانه های مکتوب بتوانند پیشرفت بسیار بیشتری داشته و به جای انعکاس اخبار آماده که بعضا هیچ ربطی هم به مردم تبریز و آذربایجان ندارد، اقدام به تولید محتوا و انتقال پیام در زمینه های مهم بومی و موضوعات مهم خبری این منطقه کنند. البته رسانه های ما در حوزه مجازی موفق تر هستند اما امیدوار در حوزه مکتوب نیز شاهد پیشرفت باشیم.


Galaxy S7 - 944 x 150

این خبر را به اشتراک بگذارید :