در ایام تعطیلات نوروز سال ۹۵، با مصاحبه های نوروزی «تبریزمن» همراه شوید…

تبریزمن، سرویس ورزشی: فهیمه منافی، سرمربی تیم والیبال بانوان شهرداری تبریز و از با سابقه های این رشته در استان می باشد، در ادامه گفتگوی جالب و خواندنی تبریزمن با این فعال حوزه ورزش را می خوانید:

تبریزمن: یک معرفی اجمالی از خودتان داشته باشید:

فهیمه منافی هستم، ۵۱ ساله و ۳۷ سال است که در رشته والیبال فعالیت می کنم.

تبریزمن: از کی والیبال را آغاز کردید و چطور؟

دقیقا یک سال پس انقلاب وارد این رشته شدم، دلیلش هم اینست که قبل از انقلاب از طرف خانواده چندان اجازه نمی دادند که از خانه بیرون بیاییم اما پس از انقلاب شرایط بهتر شد و من توانستم از دوران مدرسه والیبال را پی گیری کنم. از همان ابتدا نیز در تیم والیبال استان حضور داشتم.

در یک خانواده ای بزرگ شدم که به ورزش اهمیت می داد و هم اکنون خواهرانم هم مربی هستند.

همه جا بوده ام! در ۱۸ سالگی مدرک مربیگری درجه سه را گرفتم، در تمام دانشگاه ها فعالیت کردم و با همه شان به مقام های مختلف رسیدیم. هم اکنون هم در تیم شهرداری تبریز هستم.

تبریزمن: در خصوص شرایط تیم شهرداری صحبت کنید :

من پس از اتمام رقابت ها تصمیم گرفتم برای آرامش خودم دیگر به آن مسائل فکر نکنم، اوقات بسیار آزاردهنده ای داشتیم و فکر نکنم اگر کسی غیر از من در آن شرایط بود، می توانست به کار ادامه دهد.

nejati (3 of 16)

تبریزمن: مشکل از طرف باشگاه بود یا هیات؟

نمی توان گفت مشکل از طرف باشگاه بود، چون باشگاه شهرداری خدمت بزرگی به والیبال کردند و آقای سهرابی واقعا حامی ما بودند.

ما هفت تیم در سوپرلیگ والیبال داریم که کمِ کم ۳ سال سابقه حضور در رقابت های سوپرلیگ را دارند اما ما ۵ سال از سطح اول رقابت ها دور بودیم و با کمترین هزینه و سرمایه گذاری راهی رقابت ها شدیم. قرارداد بازیکنان ما ۱۰ هزار تومان بود!

هیات والیبال یک قدم هم در راستای پیشرفت و حمایت از بازیکنان ما نکرده است و اگر چنین ادعایی داشته باشند، دروغ است.

اگر هزینه ۵۰۰ میلیونی ای که برای تیم ارومیه شده بود، از ما هم شده بود می توانستیم نتایج بهتری بگیریم.

شهرداری از ما هم حمایت خوبی کرد اما امسال، سال آغازین بود و ما تنها تلاش کردیم که جای پایی باز کنیم برای سال های آینده. حداقلش اینست که سال های قبل نامی از والیبال بانوان در تبریز نبود اما هم اکنون هست و عملکردش هم موردانتقاد قرار می گیرد. دوبازیکن هم به تیم ملی معرفی کردیم، همین ها برای ما کافی هستند و تا اینجا به اهداف خود رسیده ایم.

با این حال  و باوجود چنین پیشرفت هایی هیات والیبال به ما خیلی ظلم کردند و چون من به عنوان یک خانم توانسته بودم شرایط را برای حضور تیم در سوپرلیگ بانوان کشور فراهم کنم و برای آقایان کسرشان شده بود، تمام تلاش خود را کردند تا ما نتوانیم به خوبی در رقابت ها حضور پیدا کنیم. به ما سالن هم ندادند. تمام هزینه های تمرین را خودم تامین کردم.

تبریزمن: آخرین وضعیت تیمتان هم اکنون چگونه است؟ سقوط کرده یا …

سقوط نداریم و اگر بار دیگر شهرداری از ما حمایت کند می توانیم در سطح اول والیبال بانوان کشورمان حضور داشته باشیم.

http://tabrizeman.ir/wp-content/uploads/2016/03/nejati-5-of-16-1.jpg

تبریزمن: وضعیت ورزش بانوان در تبریز چگونه است؟

طبیعی است که در کل ایران چون هنوز فرهنگ جا نیافتاده، شرایط کمی مشکل است، ما نمی توانیم به راحتی آقایان در مسابقات حضور پیدا کنیم و یا محل تمرین داشته باشیم.

اما ما بانوان قبول کرده ایم که شرایط اینگونه است و به آن عادت کرده ایم. با این حال مشکلات دیگری مثل اسپناسرینگ وجود دارد که دست و پای ما را می بندد. اسپانسر ها می گویند که اسم ما کجا دیده خواهد شد؟ راست هم می گویند، نه پخش زنده ای، نه تماشاگری و …

در تبریز هم ما مشکلاتمان وسیع تر است، در ارومیه آقایان می آیند و بازی های بانوان را داوری می کنند و خانم ها هم بازی های آقایان را، اما در تبریز اصلا آقایان نمی توانند در محل مسابقه حضور داشته باشند.

در فوتسال و هندبال شرایط اینگونه نیست اما در والیبال محدودیت داریم. در مسابقات فوتسال از بازی فیلم و عکس هم گرفته می شود اما از بازیکنان ما که کاملترین پوشش را دارند عکس و فیلم گرفتن ممنوع است.

تبریزمن: اوقات فراغت خود را چکار می کنید؟

معمولا اوقات فراغت ندارم، تلویزیون اصلا تماشا نمی کنم اما عاشق موسیقی هستم و بدون موسیقی نمی توانم زندگی کنم!

تبریزمن: برنامه تان برای سال آینده:

سال آینده یکی دو تا مدرک مربیگری خواهم گرفت.

تبریزمن: چه خاطره ای از سال ۹۴ در ذهنتان خواهد ماند؟

خاطرات بد زیادی دارم اما خاطره خوبم زمانی است که موافقت آقای سهرابی را برای تشکیل تیم بانوان زنان را گرفتم.

nejati (10 of 16)

تبریزمن: می خواهید سال آینده به کجا برسید؟

من به جای که می خواستم رسیدم، می خواستم امکانی بوجود آورم که بدون دخالت هیات والیبال، تیم داری کنم و به آن رسیدم

تبریزمن: بزرگترین آرزوی ورزشی :

من دو بار در مقاطع مختلف در تیم ملی بانوان حضور داشتم و مطمئنا به اوج ورزش خودم رسیده ام.

اما دوست دارم زمانی برسد که ورزش بانوان جا افتاده شود و غیرعادی تلقی نشود.

تبریزمن: آشپزی تان چگونه است؟

اکثرا فکر می کنند که ورزشی ها آشپزی خوبی ندارند اما برای من فوق العاده است. غذاهای ترکی و سنتی خودمان را عالی می پزم و حلوا و مربا هم عالی هستم.

تبریزمن: کتاب می خوانید؟

اصلا وقت نمی شود، اما شعر ترکی خیلی دوست دارم و بعضا مطالعه می کنم.

تبریز: همه چیز

سیاست: علاقه ندارم و فکر هم نمی کنم. مسیرجدایی است.

والیبال: عشق

تلگرام: چندان موافقش نیستم. چون در جامعه ما بیشتر شکل منفی استفاده می شود.

جوان: کلمه ای زیبا. دل انسان می تواند در هر سنی جوان باشد


Galaxy S7 - 944 x 150

این خبر را به اشتراک بگذارید :