در ایام ابتدایی سال ۹۵، با مصاحبه های اختصاصی و جالب «تبریزمن» همراه شوید…

  تبریزمن، سرویس ورزشی: اسماعیل تقی پور، مربی اسبق تیم های فوتسال استان در لیگ برتر و یکی از بهترین مربیان ایرانی فوتسال، میهمان تحریریه تبریزمن بود تا به سوالات پرتعداد خبرنگاران ما پاسخ دهد. در ادامه متن کامل این گفتگو از نظرتان می گذرد

تبریزمن: معرفی مختصری از شما داشته باشیم:

اسماعیل تقی پور، متولد تبریز و محله عباسی هستم،  ۴۱ ساله و یک پسر ۱۱ ساله دارم که فوتبالیست است.

تبریزمن: فوتسال را از کجا شروع کردید؟

من عضو تیم فوتسال بسیج بودم که زمانی ما را به ارومیه فرستاند تا زیر نظر آقای وزیرآبادی باشیم. در آن دوران در مسابقات جام رمضان شرکت کردیم و مقام آوردیم. از آن مقطع کار من در فوتسال استارت خود.

در سال ۷۶ به تبریز آمدیم و اولین بار در سالن علوم پزشکی، مسابقات جام رمضان گذاشته بودند که ما یک تیم درست کرده و در مسابقات شرکت کردیم. همین مسابقات نقطه شروعی شد برای من که به عنوان فوتسالیست در مسابقات مختلف حضور داشته باشیم .

تبریزمن: چرا فوتسال، فوتبال نه؟

شرایط به گونه ای بود که اطرافیان ما اکثرا فوتسالی بودند و ما هم ناخواسته وارد این فضا شدیم. خودم هم علاقه داشتم. اما به هر حال دوست های فوتبالی هم دارم.

تبریزمن:چگونه به تیم مس سونگون رفتید؟

من دو سال پیاپی سرمربی شهرداری بودم، اما شهرداری را انتقال دادند به مس سونگون که اتفاقا زمان خیلی زیادی هم از ما گرفت. ۱۰ روز به مسابقات مانده بود که ما کارمان را شروع کردیم.

تنها توانستیم یک اردو در سرعین برگزار کنیم و بازی های تدارکاتی ما، در واقع همان بازی های اول فصل بودند.

تبریزمن: چطور شد که از این باشگاه رفتید؟

بالاخره طبیعی است، مربی یک روز می آید و یک روز هم می رود. صحبتی هم که ما داشتیم این بود تا سهمیه را حفظ کنیم و من هم با توجه به تجربه ای که از فصول قبل داشتم پپیش بینی رتبه ۴ و ۵ را می کردم.

اما زحمات بچه ها و لطف الهی شامل ما شد و ما توانستیم در نیم فصل قهرمان شویم. همین موضوع باعث شد تا انتظارات از ما بیشتر شود و در نیم فصل دوم کمی حواشی پیرامون تیم ما ایجاد گردد.

بی تجربگی من هم باعث شد تا نتوانم موارد را مدیریت کنم، از نظر بدنی هم به خاطر فشار های موجود کمی مشکل برایم ایجاد شد و در نهایت صلاحدید مدیریت اینگونه بود که من کنار بروم.

تبریزمن: سال گذشته هم که در فوتسال نبودید؟

سال پیش تا پای عقد قرارداد هم با یکی از تیم های شهرستانی رفتم اما صلاح ندیدم که مسئولیت را بر عهده بگیرم. شرایط فیزیکی هم اجازه نمی داد تا به صورت کامل فعالیت کنم، به همین خاطر یک سال را استراحت کردم. با این حال در نیم فصل هم پیشنهاد داشتم.

تبریزمن: این یک  سال را چکار کردید؟

یکی دو تا کلاس دانش افزایی با سطح بالا را گذراندم. یک پایگاه بانک اطلاعاتی برای تمام بازیکنان هم ایجاد کردیم.

تبریزمن: برنامه تان برای سال ۹۵؟

سعی خواهم کرد تا در حوزه هایی که تلاش و توانایی ام بتواند باعث پیشرفت و موفقیت شود، فعالیت کنم.

تبریزمن: گفته می شود از باشگاه دبیری پیشنهاد داشتید؟

به هیچ عنوان پیشنهادی در کار نیست. اما اولویت اول ما برای کار تیم های استان است. تعصب داریم و در صورتی که کاری از دست ما برآید، می خواهیم دین خود را ادا کرده باشیم.

photo_2016-04-06_14-04-59

 

تبریزمن: بزرگترین آرزوی ورزشی تان؟

قهرمانی در مسابقات فوتسال کشور

تبریزمن: وضعیت فوتسال استان را چگونه می بینید؟

در حوزه استانی فکر می کنم که با توجه به پتانسیل موجود، باید خیلی بیشتر کار کنیم. در استان ما چه بازیکنان و چه مربی ها با یکدیگر تعامل ندارند. اگر این تعامل وجود داشته باشد من به جرات می توانم ادعا کنم که پتانسیل ما نسبت به کل کشور بیشتر است.

در حوزه کشوری هم وضعیت کاملا هویداست، هنوز مشخص نیست که مسابقات ما دقیقا کی آغاز خواهد شد! لیگ ایران از نظر کیفیت جزو ۴ لیگ برتر دنیاست، اما ضعف های اینچنینی و مدیریت ضعیف ما را عقب می گذرد.

تبریزمن: در خصوص حواشی فوتسال کشور و حواشی قهرمانی تیم وحید شمسایی صحبت کنید:

هر سال این صحبت ها می شود. آقای شمسایی هم در حال حاضر اسطوره فوتسال کشور ماست و اصلا نمی توان لیاقت ایشان را زیر سوال بود. در سال های گذشته هم دیده بودیم که در دقایق آخر سرنوشت قهرمانی عوض می شود.

تبریزمن: وضعیت استعداد یابی استان چگونه است؟

قبلا زیاد نمی شد از استعداد های موجود استفاده کرد و اختلاف نظر های زیادی بود. اما در حال حاضر وضعیت بدین گونه است که کل کشور منطقه بندی شده و ما در شمالغرب کشور منطقه یک هستیم، در حال حاضر هم مسئولیت این منطقه با من است.

به شهر های مختلف سر می زنیم و بازیکنان و استعدادهایی که چشممان را می گیرند، جمع کرده و چکیده آن ها را با نظارت سرمربی تیم ملی به تهران معرفی خواهیم کرد. این بازیکنانی که معرفی می شوند، تبدیل به بازیکن ملی می شوند و من فکر می کنم از این طرح پاسخ خیلی خوبی خواهیم داشت.

تبریزمن: با ارزیابی هایی که داشتید به نظرتان در آینده باز هم بازیکنانی مثل وحید شمسایی خواهیم دید؟

نمی شود گفت مثل شمسایی، اما در شهرستانهایی که ما گشته ایم، واقعا استعداد های فوق العاده ای وجود دارند که می شود با حمایت های نه چندان زیاد، به تیم های ملی معرفی کرد. نمونه اش هم سعید مومنی که من برای اولین بار او را به لیگ آوردم و در حال حاضر یکی از بازیکنان تیم ملی است.

تبریزمن: یکی از خاطران بدتان در سال ۹۴:

دوست داشتم یکی از تیم های آذربایجان در لیگ قهرمان شود.

تبریزمن:بهترین خاطره سال ۹۴:

مورد خاصی به ذهنم نمی رسد.

تبریزمن: بزرگترین آرزوی شخصی تان چیست؟

امیدوارم که در زندگی موفق شوم و به خواسته هایم برسم.

تبریزمن: در اوقات فراغت خود چه می کنید؟

سعی می کنم تا جایی که می توانم دانش خودم را در فوتسال افزایش دهم، بازی های روز دنیا را تماشا می کنم.

photo_2016-04-06_14-04-56

تبریزمن: فوتبال می بینید؟

صددرصد. همیشه تعقیب می کنم. خودم هم طرفدار سرسخت ماشین سازی هستم و امیدوارم به لیگ برتر صعود کند.

تبریزمن: تیم محبوب خارجی؟

بارسلونا و در ایران هم ماشین سازی را دوست دارم.

تبریزمن: چرا تراکتور نه؟

نمی دانم، از کودکی علاقه خاصی به این تیم داشتم. حتی شده که زمان عدم نتیجه گیری این تیم گریه هم کرده ام .

تبریزمن: غذای مورد علاقه تان؟

 دستپخت خانم من خیلی خوب است اما قرمه سبزی را خیلی عالی می پزد.

تبریزمن: اتومبیل مورد علاقه:

والا، همه ماشین های مدل بالا را دوست دارند. فرقی نمی کند، هرچه مدل بالاتر بهتر

تبریزمن: بهترین شهر دنیا:

زیاد دنیا را نگشته ام. اما به نظرم شهر های آلمان خیلی خوب هستند و از آن ها تعریف می کنند. البته تبریز چیز دیگریست!

تبریزمن: در خصوص بازی های معروف شهرداری و دبیری بگویید:

اخلاق من به طوریست که تعصب خاصی به تیمهای تحت هدایت خودم دارم، همه هم از باخت بدشان می آید. در آن زمان هم لطف خدا شمال حال ما شد و توانستیم رفت و برگشت هم هلال احمر و هم دبیری را شکست دهیم. در حالی که شاید از نظر یار هم برتری نداشتیم.

تبریزمن: دلیل عصبانیت های زیادتان چیست؟

عصبانیت نیست بلکه حساسیت زیاد است که در اواخر فصول گذشته به خودم هم فشار آورد و باعث شد مریض شوم.

تبریزمن: یکبار به عنوان مربی سال معرفی شدید، کمی در اینباره صحبت کنید:

مراسمی بود در شهر اراک برای تجلیل از مربیان برتر که مربیان فوتبالی هم حضور داشتند. من هم به عنوان مربی برتر استان انتخاب شده بودم.

تبریزمن: اهل موسیقی هستید؟

نه زیاد. اما اگر گوش دهم، سنتی گوش می دهم.

تبریز: شهر اولین ها

آذربایجان: دیارمان است، واقعا سر ایران است

فوتسال: دوست داشتنی

گل: آرامش دهنده

کارت قرمز: همیشه یار من است!

باشگاه شهرداری:  تغذیه ورزش استان

مس سونگون: تیم شهرمان

تیم دبیری: اولین تیم فوتسال تبریز

اسماعیل تقی پور: مربی فوتسال


Galaxy S7 - 944 x 150

این خبر را به اشتراک بگذارید :