پنجشنبه ۲۸ تیر, ۱۳۹۸

مقالات مرتبط

دیگر به مهاجرت فکر نمی‌کنم/ تبریز را شهری غنی با فرهنگ وآداب ویژه یافتم ۱۳ تیر, ۱۳۹۸
نظرات

پاسخ دادن

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

  1. 1

    مختار

    فرمایشات ایشان در باره مشکلات حرفه ای و معیشتی قشر زحمتکش پرستاری درست است اما باید به موارد زیر نیز توجه داشت:
    ۱- آیا این فقط قشر پرستاری است که مشکل معیشتی دارد؟ آیا سایر گروه های کارکنان دولت زحمت نمی کشند و مشکل معیشتی ندارند که فقط معلمین و پرستاران همیشه اعتراض می کنند؟
    ۲- بهتر است پرستاران عزیز کارانه خود را با کارانه سایر کارکنان مقایسه کنند. به همان نسبتی که آنها از پزشکان کارانه کمتری دریافت می کنند به همان نسبت از کارکنان دیگر بیشتر کارانه می گیرند.
    ۳- متاسفانه در ایران در میان کارمندان دولت فقط پرستاران و معلمین اتحادیه دارند که از حقوق آنها دفاع می کند و حرف دلشان را به گوش مسئولین می رساند اما سایر کارمندان دولت حتی یک تشکل ساده هم ندارند و زیر بار مشکلات معیشتی کمرشان شکسته و حتی وضعیت شان از معلمین و پرستاران به مراتب بدتر است. یک نمونه از آنها را می توان از کارمندان دانشگاه علوم پزشکی ایران نام برد.

    پس، از عزیزان پرستار و آموزگار درخواست می کنم لطفا تنها خودشان را نبینند و بقیه کارمندان دولت را هم مد نظر قرار دهند و پرستاران عزیز خود را فقط با پزشکان مقایسه نکنند و با بقیه کارمندان هم مقایسه نمایند.

    در هیچ جای دنیا یک پزشک در یک ماه ۲۰ میلیون حقوق و ۲۰۰ میلیون کارانه از دانشگاه نمی گیرد که در ایران می گیرد.

    آموزگاران عزیز هم توجه داشته باشند که از ۳۶۵ روز سال حساب کنند ببینند چند روز تعطیل هستند و در روزهای کاری چقدر کار می کنند. پس با توجه به شرایط کشور و سایر کارمندان، مطالبه داشته باشند. هیچ کارمند دیگری سه ماه تعطیلی تابستان، ۲ هفته عید و تعطیلات مکرر آلودگی هوا و بارش برف و … ندارند. پس اینها را هم لحاظ کنند.

    پاسخ